Drie dagen na de wedstrijd tegen Quick ‘20 mochten we weer aantreden tegen een 2e divisieclub en dit keer niemand minder dan FC Twente D2. De wedstrijd vond plaats op het trainingscomplex van FC Twente in Hengelo. Na de uitstekende wedstrijd tegen Quick waren we bij voorbaat zeker niet kansloos tegen Twente. Quick staat op de 4e plaats en FC Twente op de 6e. Een interessante en bovenal leuke affiche. De jongens hoefden tegen deze tegenstander uiteraard niet gemotiveerd te worden. Marcel had vooraf gezegd vooral te genieten. Twente wilde in plaats van 2 x 30 minuten, 3 x 20 minuten spelen, dus dan heb je niet veel te kiezen.
De eerste 20 minuten waren eigenlijk een kopie van de 1e helft van afgelopen zaterdag. In het begin was het van beide kanten wat aftasten en nog wat slordig spel. Je kon wel zien dat de thuisploeg wat meer technische bagage had en de bal wat makkelijker rond liet gaan. ATC daarentegen moest het meer hebben van de werklust en kracht. Gaandeweg de wedstrijd kreeg ATC wat meer grip op de wedstrijd en zette Twente wat meer onder druk. Steeds meer duels werden gewonnen en ook werd steeds vaker de vrije man gezocht en gevonden. Dit leidde tot enkele kansen. Na een minuut of 15 werd de ban eindelijk gebroken. Uit een hoekschop kopte Jasper S. de bal onberispelijk langs de doelman van de gastheren, 0 – 1. Ook hierna bleef ATC de betere ploeg, het bleef echter 0 – 1. Een op dat moment terechte voorsprong.
De tweede 20 minuten. De vraag was of het goede spel van de laatste 10 minuten kon worden vastgehouden. Nee dus. Allesbehalve dat. Er volgde een periode van 20 minuten waarover we kort en krachtig kunnen zijn: slecht. We voetbalden niet meer en waren te apatisch en speelden daarbij zeer slordig. En bij een tegenstander van dit formaat hoef je dat niet te doen. Zij bleven voetballen en straften ons spel af door 4 keer te scoren, waarbij de doelpunten wel erg gemakkelijk werden weggegeven. Tussenstand 4 – 1.
De derde en laatste periode van 20 minuten. Aan de kant hoopten we toch dat onze ploeg zich enigszins zou herpakken. In het begin leek het er nog niet op, want Twente wist al snel de 5 – 1 te scoren. Blijkbaar vonden de jongens het toen genoeg. De hoofdjes gingen weer omhoog en de ruggen werden gerecht. Na een minuut of 8 in de derde periode begon Ruben vanaf het middenveld aan een solo, die hij vervolgens doorzette tot in het strafschopgebied. Hier schoot hij de bal hard en hoog in het doel, 5 – 2. De laatste 10 minuten zette ATC weer aan zoals ze in de 1e helft hadden gedaan. Twente werd op eigen helft vastgezet en kwam er nauwelijks nog uit. Dit leidde nog tot 1 doelpunt voor ATC een goede kopbal van Tom. Eindstand 5 – 3. Op basis van de hele wedstrijd was dit een terechte overwinning voor Twente.
Het mag duidelijk zijn, het niveau was in de 2e periode gewoon te mager. Maar goed, dat weet iedereen. De les die we hier uit kunnen trekken is dat we de hele wedstrijd geconcentreerd en scherp moeten zijn. En gelukkig was het in dit geval ‘maar’ een oefenwedstrijd. Van de andere kant kun je het ook positief bekijken. We hebben 2 van de 3 periodes gewonnen. Wanneer je in een normale wedstrijd 2 periodes wint, dan win je ook de wedstrijd. Maar ja, we hadden 3 periodes!
Tenslotte is het nog leuk om te vermelden dat Jelle van Benthem (die inmiddels in D1 van FC Twente speelt) onze jongens nog kwam aanmoedigen. Heel leuk!
