Met nog 3 wedstrijden in onze spannende competitie van de 3de klasse 27 te gaan kregen wij vandaag een dispensatie team, PH D3D op bezoek. Als trainer kijk ik vooraf altijd naar hun website en lees ik de wedstrijdverhalen van de tegenstander maar toen ik keek naar hun team foto van PH D3D, zag ik alleen maar bomen van jongens staan. In werkelijkheid leken ze nog groter dan op de foto en eenmaal op het veld moest Jordy zelfs zijn gehele arm in de lucht steken om op gelijke hoogte te komen met de nummer 11 van PH, en hij was nog niet eens de langste speler van PH.
Henk-Jan en ik wisten dat onze jongens nooit in de zwaar verdedigende positie blijven staan zoals wij ze hadden opdragen en daar hebben wij ook gebruik van gemaakt. Daarom gaven wij ze tegen beter weten in toch de opdracht om met 5 man de boel achterin dicht te houden, 3 man op het middenveld en 2 op de counter. Maar goed, Martin Landkroon floot de wedstrijd en Corinne Tap begon met vlaggen en na 4 minuten voetbal bewoog bij ons het netje omdat wij ze niet durven aan te pakken en eigenlijk nog veel te lief zijn voor de tegenstander. Tja, dit moeten we nog leren rust te behouden, te vechten om een bal vast te houden en de bal te heroveren ook al zijn ze een kop groter dan ons. Echter na de 0-1 achterstand zie je toch dat onze toppers van ATC'65 D6 zichzelf en medespelers gaan oppeppen en coachen, zo kwamen ze langzamerhand in de positie waarop onze toppers zich lekker voelen en dit was nu precies wat wij wilden (behalve het tegendoelpunt natuurlijk)
Even de kat uit de boom kijken wat PH D3D zou gaan doen, aftasten en de jongens zelf laten uitmaken wat het beste is voor het team. Nu we tegen een achterstand aankeken bleven we toch even vasthouden aan onze verdedigende tactiek en spelen op de counter want we mochten achterin onder geen beding gaten laten vallen. Dus gaven we haarscherpe passes vanaf het middenveld op de flanken en in de 14de minuut gaf Rik een wonderschone pass op Bas die op schitterende wijze de 1-1 maakte. Pas aan het eind van de eerste helft zagen we onze toppers naar hun oorspronkelijke positie gaan en kregen wij de overhand en in de 28ste minuut gaf Sven een schitterende voorzet op Hidde, die heel beheerst en knap de 2-1 binnentikte. Dit was ook onze ruststand.
Tijdens de rust heb ik tegen mijn toppers heel duidelijk gezegd dat ze allemaal zo ontzettend slecht speelden, gigantisch lui waren, slechte passes gaven en onze doelpunten waren echt niet om aan te zien. Oftewel, zo slecht heb ik mijn toppers nog nooit zien spelen, iedereen moest glimlachen en ze weten ondertussen wel beter wat ik hiermee bedoel. De 2de helft was nog geen 40 seconden oud en Hidde kreeg de slechtste pass ooit van Jorn en bracht de stand op 3-1. Eerlijk gezegd was dit doelpunt echt niet om aan te zien, zo slecht ingeschoten maar goed hij telde (hihi). Marchello kwam op en schoot snoeihard tegen de paal en de bal ketste weer het veld in waardoor Jorn het nu mocht afmaken, 4-1 (volgens mij zat zijn schoenveter los - haha). Vanuit een corner kreeg PH weer de aansluiting 4-2 maar Jorn maakte het op de allerlelijkste wijze af door een heeeeeeeeel slecht doelpunt te scoren. Oei, oei wat een lelijk doelpunt zeg 5-2. Gelukkig miste Jorn net voor het eind zijn derde treffer op rij anders had hij nog een hattrick gescoord.
Nee, zonder dollen dit was even gekheid op een stokje want volgens mij weten jullie niet eens wat voor een gigantische TOP prestatie jullie hebben laten zien op het veld. Het samenspel, de combinaties, de doelpunten waren om te smullen en allemaal 100% klasse doelpunten waarvan de ene nog mooier was dan de andere en niet te vergeten de winst op een compleet dispensatieteam. Na afloop werden wij nog gecomplimenteerd door de trainers van PH met ons perfect lopend spel. Jongens wij zijn zo ontzettend trots op jullie. Ik kan niet anders zeggen dan, TOP GESPEELD EN JOEPIE weer 3 punten en nog 2 wedstrijden te gaan.
